ડ્રેગનફ્રૂટનું સંવર્ધન બીજથી તથા કટકા કલમથી થાય છે. બીજથી : પાકેલા ફ્લોના બીજને વાવીને ધરૂ તૈયાર કરવામાં આવે છે. આ રીતે તૈયાર થયેલા છોડનો વિકાસ, ઉત્પાદન તથા ફ્ળની ગુણવત્તા સરખી હોતી નથી તથા ફ્ળ બેસવાની શરૂઆત મોડી થાય છે તેથી બીજથી થતું પ્રસર્જન હિતાવહ નથી. કટકા

તૈયાર કરેલ થાંભલાની ફરતે ૩ થી ૪ છોડનું વાવેતર કરવામાં આવે છે. જો બે હાર વચ્ચેનું અંતર ૧૨ ફૂટ તથા બે છોડ વચ્ચેનું અંતર ૮ ફૂટ (૩.૬૦ મીટર × ૨.૪૦ મીટર) રાખવામાં આવે તો ૧ વીઘામાં ૧૮૫ થાંભલામાં ૭૮૦ નંગ છોડનું વાવેતર કરી શકાય. ૧ એકરમાં

• ડ્રેગનફૂટ એક વેલા પ્રકારના ચાર છે તેને ઉપર ચઢાવવા માટે ટેકાની જરૂર પડે છે. તેના માટે રોપણી કર્યા પહેલા સિમેન્ટના થાંભલાના માળખાની જરૂર પડે છે. સ્તંભ ૧૦૦ કિ.ગ્રા. વજન સહન કર શકે તેવા મજબૂત અને ટકાઉ હોવા જોઈએ. આ માટે મોટાભાગે ૨ મીટરની ઊંચાઈવાળા સિમેન્ટના

હાલમાં આપણા દેશમાં ઉપલબ્ધ પ્રકારો અથવા જાતો બીજા દેશમાંથી પ્રાથમિક પરિચય પામેલ જાતો છે. હજુ સુધી ભારતમાંથી કોઈ જાત બહાર પાડવામાં આવી નથી. વિશ્વાવ્યાપી ડ્રેગનફ્રૂટની ૧૫૦થી વધુ જાતો ઉપલબ્ધ છે. પરંતુ થાઈલેન્ડ અને વિયેતનામથી આયાત કરેલી જાતોનું વાવેતર થાય છે. ડ્રેગનફ્રૂટના તેના રંગ આધારિત ૪ પ્રકાર

ડ્રેગનફૂટ ને હવામાન અને જમીન ડ્રેગનફ્રૂટ એ CAM પ્લાન્ટ છે જે ઝીરોફાઈટ્સના લક્ષણો ધરાવે છે. ડ્રેગનફ્રૂટની ખેતી વ્યાવસાયિક રૂપે પૂરતા વરસાદવાળા વિસ્તારોમાં સારી રીતે કરી શકાયતેમ માનવામાં આવતું હતું, પરંતુ સમય જતાં તે શુષ્ક હવામાનમાં પણ સારો પાક આપવામાં સક્ષમ પુરવાર થયો છે. ૫૦૦ થી ૧૫૦૦

ડ્રેગનફૂટ મધ્ય અમેરિકાનો વતની છે પરંતુ હવે સમગ્ર વિશ્વમાં, ખાસ કરીને ઉષ્ણકટિબંધીય દેશોમાં ઉગાડવામાં આવે છે. તે વિવિધ એબાયોટિક અને બાયોટિક તનાવને સહન કરી શકે છે. તે ઝડપથી ઊગતો વેલો છે જેને આગળ વધવા માટે ટેકાની જરૂર પડે છે અને પછી તે છત્રી આકારમાં વધે છે.