આપણી ખેતીમાં એકમ વિસ્તાર દીઠ ઉપજ વધે તો કેવા લાભ થાય તે એવા ખેડૂતો જાણે છે કે જે પ્રત્યેક છોડ દીઠ ઉપજ વધે તો કેવા લાભ થાય તે એવા ખેડૂતો જાને છે કે જેમણે પ્રત્યેક  છોડ દીઠ વધુ ઉત્પાદન મેળવવાનું વિચાર્યું.   તમે જ વિચારો કપાસમાં આપણે ઉત્પાદન વધારવું પડશે તો ઉત્પાદન કેમ વધે ? જવાબ એ છે કે ભાવ સામે આપણે કદી જોવું નહિ. આપણે  એ જોવાનું કે આપણા હાથમાં શું છે ? ભાવ ની વધઘટ તો માંગ અને પુરવઠાને આધારે હોય એ કઈ થોડી આપણા હાથમાં છે ? આપણે તો એ વિચારવાનું છે કે એકર દીઠ વધુ ઉત્પાદન કેમ મળે ? છોડ દીઠ  વધુ ઉત્પાદન માટે વિશ્વમાં એક નવી પદ્ધતિ આવી છે. છોડમાં રહેલી આનુવંશીક તાકાત ને બહાર લાવવા એડવાન્સ એગ્રીકલ્ચર ટેકનોલોજી (એટીટી)નો ઉપયોગ થાય છે. આ પધ્ધતિ જ્યાં પિયત સગવડ છે ત્યાં ઉપયોગમાં લેવાય છે એટલે એમ કહોને કે ડ્રીપ ઈરીગેશનની સગવડતા છે ત્યાં આ પદ્ધતિ ઉપયોગમાં લાવી શકાય. આ પધ્ધતિમાં જમીનની તૈયારી બીજની પસંદગી, વાવણી પોષણ અને વ્યવસ્થા જ જરૂરી છે દા.ત.  મરચી ના ખેતરમાં વધુ ઉત્પાદન લેવા મરચીના એક ટન ઉત્પાદન લેવા માટે એક એકરમાંથી છોડ કેટલો નાઈટ્રોજન કેટલો ફોસ્ફેટ અને કેટલો પોટાશ ને શુક્ષ્મ તત્વો ઉપાડે છે તેનું ગણિત ગણવું પડે એટલે ઉપદ કેટલો છે તે ખબર પડે. (હા તેમાં જમીનનો પીએચને ધ્યાનમાં લેવો જરૂરી) જે પ્રમાણે ઉપાડ એટલું પોષણ આપો તેવું કરવું પડે. અમેરિકા – ઇઝરાયેલનાં ખેડૂતોને ખબર હોય છે કે ૧ ટન ટામેટા કે મરચી પકવવા કેટલું ખાતર જોઈએ. ટૂંકમાં છોડની જરૂરિયાત સમજવી એટલે એટીટી.